woensdag 1 juli 2020

Boem boem



Er is een tijd geweest dat ik op zijn zachtst gezegd er een dubieuze levenswandel op na hield. Dat ik uitgedost was als punk was slechts bijzaak. Nu was het zo dat het pittoreske Friese provinciestadje waar ik woonde een bloeiende zelfkant kende. Je had een grote woonschepenhaven waar men in wapens en ander oud ijzer handelde en er werd geregeld flink geknokt in de kroegen.
            Er was zelfs een motorclub met afdelingen in Harlingen, Franeker, Leeuwarden en Sneek. Laat het bestuur van de afdeling Sneek nou bestaan hebben uit buurjongens van mij. En laat ik nou prima met die jongens hebben kunnen opschieten. Drop-outs onder elkaar zogezegd. Dus maakten we geregeld de terrassen in de binnenstad onveilig met ploegjes punks en bikers. Bierzuipen en glazen stelen waren onze grootste hobby's. Na een fikse lijn speed waren we immers onkwetsbaar.
            Op een dag zaten we weer eens in het motorhome te zuipen, snuiven en blowen en was een van de bikers aan het opscheppen over een kraak die hij met een maat gezet had in een militaire kazerne ergens in Drenthe. De mannen hadden handgranaten nodig want daar stroopten ze mee op snoekbaars in het Sneekermeer.
Na een beste lijn van zijn uitlaat gesnoven te hebben trok, laten we hem Boem Boem noemen, overmoedig de pin uit de granaat. Kijk eens wat ik durf!
            Iedereen stoof naar buiten, want Boem Boem trilde nogal en kreeg de pin niet meer in de granaat. Eén van mijn buurjongens schreeuwde nog dat hij Boem Boem eigenhandig zou vermoorden als hij het zou overleven. Na enige bloedstollende minuten kreeg hij eindelijk de pin er weer in. Hij was kletsnat van het angstzweet.
            Uiteraard vermoordde mijn buurjongen hem niet, want mijn buurjongen was in de grond van zijn hart een hele beste jongen. Later verloor hij een kind, een klap die hij nooit te boven kwam. De meeste van die jongens werden later brave huisvaders. Een aantal verongelukte met de motor en een aantal stapte over naar de Hells Angels, die zie ik nog wel eens op de televisie of in de krant. Boem Boem heb ik nadat ik uit Sneek vertrok nooit meer gezien.

© Lammert Voos




Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Het zwijgen

het raam is vuil, buiten staat de wereld stil en raakt mij niet   als jij weg zou gaan wie zou ik dan nog zijn?   het raam i...