zondag 19 april 2020

Veranderingen




Volgens sommige mensen gaat door het virus alles voorgoed veranderen. Volgens mij niet. Op het moment dat ik dit schrijf rijdt er juist een kudde motorrijders door het dorp. Hier in het hoge noorden blijkt men zelf al de regels versoepeld te hebben, bleek ons vrijdag tijdens het boodschappen doen. Veel mensen trekken zich nog steeds geen reet van anderen aan.

In de media stond het bericht dat de om staatssteun bedelende KLM het wel een goed idee vond om de bonus van een topman die toch al een half miljoen per jaar verdiende te verhogen. Vandaag verscheen het bericht dat KLM-piloten massaal de belastingen ontduiken.

Was het gister dat ik een hoge ambtenaar hoorde zeggen dat we vertrouwen in de overheid moesten hebben? Ik kon een geringschattend lachje niet onderdrukken. Dat deden die mensen ook die dankzij het toeslagendebacle zwaar in de problemen kwamen. Zolang er clowns als Wiebes deel uitmaken van de overheid, zal ik die nooit of te nimmer vertrouwen.

Er gaat hier aan de rand van de wereld wel het nodige veranderen, vrees ik. Dat kondigde zich al aan bij de gemeenteraadsverkiezingen. In de programma’s van de meeste partijen stonden glorieuze plannen om de toeristensector hier uit te breiden. Vorige week wist de voorzitter van VNO/NCW in Groningen te melden dat onze provincie ideaal was voor het anderhalve meter toerisme. De gemeenteraad van onze gemeente jaste er een motie door dat het megalomane werelderfgoed centrum van twintig meter hoog op Lauwersoog er moest komen. Meer toeristen!

Eén van de grootste ondernemers aldaar heeft zijn camping verkocht aan een groot Frans concern en sprak over het bouwen van een zwembad en een hotel. Nu gaat het gerucht dat hij de camping hier in het dorp gekocht heeft. Laat ik dat positief benaderen, misschien komt er een cafetaria waar je goulashkroketten kan kopen, maar ik vrees het ergste.

Vorig jaar kwamen we al een bierfiets, zo’n ding die je in Amsterdam vaak ziet, vol dronken kerels midden in het natuurgebied tegen, die vrolijk plastic bekertjes van zich af wierpen. Mijn echtgenote, niet voor een kleintje vervaard, ze is immers met mij getrouwd, bracht vriendelijk edoch beslist de bekertjes naar ze terug, met de mededeling dat de heren iets verloren hadden.

Veranderen? Nee, dat consumeren, dat gaat nooit meer over. De vrije markt wordt nog steeds verheerlijkt en een mentaliteitsverandering zie ik niet voor me. Wel meer bierfietsen in het noorden, dat zie ik wel gaan gebeuren.

© Lammert Voos



1 opmerking:

  1. Gelezen! Het is zó waar hoe jij laat zien hoe het in werkelijk is!Ik geniet van je directe verwoording van situaties. In mijn werk zou ik zeggen "Taille directe"!Het boze kind spreekt!

    BeantwoordenVerwijderen

Het zwijgen

het raam is vuil, buiten staat de wereld stil en raakt mij niet   als jij weg zou gaan wie zou ik dan nog zijn?   het raam i...