donderdag 12 maart 2020

Grote schoonmaak

Laten we voorop stellen dat ik niet echt een heel angstige persoon ben. Ik ben iemand die zijn angst doorgaans bestrijd met veel humor en vooral opstandigheid. Zo maakte ik aanvankelijk vooral ook veel grappen over het Coronavirus en als iemand beweerde dat er veel meer mensen aan andere ziektes overlijden knikte ik instemmend hummend. En al die paniek? Daar houden wij als nuchtere noorderlingen toch helemaal niet van? Alles sloeg om toen een zieke vriendin stelde dat als zij het virus zou krijgen dat het einde verhaal zou zijn. Tevens informeerde ze hoe het eigenlijk met mijn eigen zwakke gezondheid stond. Daarna sloop het besef binnen. We spreken nu over vijf doden. Dat valt mee, maar wat als alle zieke en verzwakte mensen het virus krijgen? Wat zal dat betekenen voor je zieke vrienden en familieleden, voor bejaarde ouders en grootouders? Over hoeveel doden spreek je dan? Ik wil geen paniek veroorzaken, maar bij die gedachte kunnen me de maatregelen niet streng genoeg zijn. Nu las ik in een wetenschappelijk tijdschrift dat onlangs in een smeltende gletsjer in de Himalaya meer dan dertig (!) tot nu onbekende virussen gevonden zijn en dat wetenschappers zich daar grote zorgen over maken. Dergelijke verhalen had ik ook al eens gelezen over de smeltende permafrost in Canada en SiberiĆ«. Ik heb eens een science fictionverhaal geschreven over een planeet die zichzelf zuiverde van het organisme dat het ziek maakte: de mens. Toen vond ik dat donders grappig, maar de science wordt steeds minder fiction. Morgen weer naar moeders, naar het bejaardenhuis. Dat deed ik altijd al met tegenzin, maar nu helemaal. © Lammert ‘Nostradamus’ Voos

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Het zwijgen

het raam is vuil, buiten staat de wereld stil en raakt mij niet   als jij weg zou gaan wie zou ik dan nog zijn?   het raam i...